Katarzyna Hondzio/Malarstwo/magister
„Poza świat(ł)em”
„Poza świat(ł)em”
Założenia artystyczne/temat przewodni (intencja, kontekst).
Moja praca dyplomowa to cykl obrazów powstałych z fascynacji światłem – zarówno fizycznym, które przecina wnętrze lub odbija się od ściany, jak i symbolicznym, duchowym, którego źródło trudno uchwycić. Interesuje mnie moment graniczny: gdy światło nie tylko oświetla przestrzeń, lecz zaczyna ją budować, rozsadzać i transformować. Światło staje się znakiem, przestrzeń – emocją, a kolor – pamięcią chwili. Tytuł cyklu „(po)Za Świat(ł)em” niesie dwuznaczność – podążam za światłem zarówno dosłownie (w malarskiej analizie jego fizyczności), jak i symbolicznie (w poszukiwaniu sensu, harmonii i obecności). Jednocześnie pytam, co jest „poza światem” i „poza światłem” – czy istnieje inne, wewnętrzne, niewidzialne światło. Obrazy mają być przestrzenią kontemplacji, czasem lekkiego niepokoju; kadrami zatrzymanymi w momencie przejścia – między dniem a nocą, obecnością a nieobecnością, ciałem a duchem.
Uzasadnienie wyboru technik, materiałów, formatu.
Cykl obejmuje siedem obrazów w technice olejnej na płótnie, każdy w formacie 80 × 110 cm. Pracuję warstwowo – od laserunków po kryjące akcenty. Zestawiam miękkie przejścia tonalne z wyraźniejszymi krawędziami, aby równocześnie budować głębię i porządek. Paleta wynika z potrzeby kontemplacji: półtony bieli i szarości, ugruntowane ziemiste brązy oraz zgaszone oliwkowe akcenty. Kompozycje opieram na prostych układach architektonicznych (przejścia, otwory, korytarze, plany nachodzące na siebie), tak by obraz nie tyle przedstawiał, co wciągał widza w doświadczenie patrzenia.
Proces pracy (etapy, eksperymenty, trudności, rozwiązania).
Etap koncepcyjny łączy intuicję z dyscypliną formalną. Każdy obraz przeszedł szkicowe rozpoznanie, budowę relacji tonów, wielokrotne korekty i redukcje zbędnych elementów. Praca nad cyklem była procesem domykania i wyciszania – świadomym przejściem od dynamicznych barw do minimalizmu i klarowności formy. Kluczowe decyzje dotyczyły pozostawiania „miejsca na oddech”: rytmu dużych pól, miękkich przejść i jednoznacznego kierunku światła. Światło w tych obrazach nie jest plamą bieli, lecz rezultatem relacji między warstwami farby – to ono otwiera kompozycję i napina jej wewnętrzną dramaturgię.
Odniesienia do inspiracji/teorii/praktyk (opcjonalnie).
Punktem odniesienia jest dla mnie malarstwo impresjonistyczne i postimpresjonistyczne – idea ulotności momentu, wrażeniowość i próba uchwycenia tego, co z pozoru nieuchwytne. Bliska jest mi twórczość Edwarda Hoppera (architektoniczna cisza, samotność i światło), a w myśleniu o formie i barwie – Mark Rothko oraz James Turrell. Te odniesienia porządkują moje decyzje kompozycyjne i skłaniają do redukcji: ku półabstrakcji, w której światło pełni rolę materii znaczącej, a nie jedynie efektu optycznego.
Efekt finalny i wnioski (co zostało osiągnięte).
Otrzymałam spójny cykl obrazów – nie ilustracyjny, lecz doświadczeniowy. Uporządkowane kompozycje i zredukowana paleta kierują uwagę ku temu, jak światło organizuje emocjonalną przestrzeń obrazu. Seria domyka mój obecny etap drogi malarskiej: od ekspresji ku kontemplacji, od komplikacji ku prostocie, od krzyku ku ciszy. Celem jest doświadczenie skupienia – by widz, wchodząc w relacje tonów i krawędzi, mógł przez chwilę „być w świetle”, a nie tylko je oglądać.
Wykaz prac / elementów wchodzących w część artystyczną:
„Oko emocji”- olej/płótno-70x100-2025.
„Próg Światła”– olej/płótno-80 x 110-2025.
„Refleks Ciszy” – olej/płótno-80 x 110-2025.
„Nadzieja Poranka” – olej/płótno-80 x 110-2025.
„Geometria Lata” – technika – olej/płótno-90 x 120-2025.
„Czysta Obecność” – technika – olej/płótno-100 x 140-2025.
‘Za światłem” – olej/płótno-80 x 60-2025.